Pistonlu hava kompresörleri

Bir silindir içinde hareket eden bir piston, havayı sıkıştırmanın en eski ve en doğrudan yolu. Küçük boyutlarda ve aralıklı kullanımda hâlâ doğru cevaptır ve bu makinelerin emekliliklerine dair her tahminden uzun yaşamasının nedeni budur.

Önemli olan sınıflandırma devrede kalma oranıdır. Bir pistonlu kompresörün ısıyı atmak için dinlenmesi gerekir, tipik olarak zamanın yüzde otuz ila kırkı, ve onu sürekli çalıştırmak mahvetmenin en hızlı yoludur.

Tek kademeli makineler yaklaşık on bara kadar basınçlara uygundur. Üzerinde, aralarında soğutma bulunan ikinci bir kademe çıkış sıcaklığını valflerin ve segmanların hayatta kalabileceği yerde tutar.

En basit makinelerde bir basınç şalteri ve bir saat sayacı, daha büyüklerinde düzgün bir panel. İş her iki durumda da aynıdır, düşük basınçta çalıştırmak ve yüksekte durdurmak.

Önemli ayar basınç bandıdır. Dar bir bant makineyi çok sık çalıştırır ve bir pistonlu kompresörde çalıştırma sayısı motoru çalışma saatlerinden fazla yıpratır.

Daha büyük üniteler bir bakım sayacı, bir arıza kaydı ve termik koruma ekler ve bu üçü de aksi halde ihmal edilmesi kolay bir makinede bulunmaya değer.

Valfler, segmanlar, hava filtresi ve yağ. Çıkışı belirleyen kalem valflerdir ve yorgun bir valf gürültüyle bozulmak yerine sessizce elektrik yer.

Kayışla tahrik edilen makinelerde kayış gerginliği atölyede en çok ihmal edilen kalemdir. Kayan bir kayış elektriği hava yerine ısıya ve lastik tozuna çevirir.

Bu makineler değiştirilmek için değil onarılmak için yapılmıştır. Her aşınma parçası mevcuttur ve periyotlar yayımlanmıştır.